عشقی در سکوت

وقتی بناگاه عشق آمد

ارمغانش را پذیرفتم

ارمغانی از سکوت

عشقی بود همراه با سکوت

و بدینسان من در سکوت ماندم

و بدینسان من سکوت شدم

چرا که ؛  کلام تنها در نگاه جاری بود

کلامی که تنها سکوت می شنید

و تنها من

در سکوت بودم

و سکوت شدم ؛  تا عشق را جاودانه نگاه دارم

سکوتی طولانی

سکوتی بس فراخ

سکوتی بلندتر از هر فریاد

سکوتی که نفسها را حبس می کرد

و فریادش گوشها را کر

سکوت طولانی بود

سکوت زیبا بود

سکوت عشق بود

سکوت فراموشی خویشتن بود

سکوت از خود بی خود شدن بود

و سکوت تنها من بودم

و تنها من بودم که سکوت شدم

تنها در سکوت

و تنها در عشق

و بدینسان بود که سکوت سرد شد

تلخ شد

و عشق

بی رنگ شد

گوشهایم دیگر بار شنید

زبانم گفت

و حلقومم فریاد کشید

و آنگاه بود که دریافتم ؛

عشق در سکوت نمی ماند

و آنگاه بود که سکوت را شکستم

و

آنگاه

عشق را

بدرود گفتم