این شعر خسرو گلسرخی را به جوانانی تقدیم می کنم که برای برقراری عدالت به پا خاستند و جان خویش را فدا کردند :

(( بر سینه ات نشست

زخم عمیق کاری دشمن

اما

ای سرو ایستاده نیفتادی

این رسم توست که ایستاده بمیری ))

 

زنده باد ایران و ایرانی .


 

نوشته شده توسط بنفشه بندعلی در چهارشنبه بیست و هفتم خرداد 1388 ساعت 1:14 موضوع | لینک ثابت